پرسپولیس، تیم خوبی که می بازد

درست است که علیرضا فغانی د بازی پنج شنبه یک پنالتی عجیب برای ذوب آهن در دقایق پایانی گرفت و پیروزی را به یحیی گل محمدی و تیمش هدیه داد اما تا قبل از دقایق آخر بازی که فغانی به قول قرمزها سر این تیم راببرد، این تیم کلی موقعیت گل داشت که نتوانست از آن استفاده کند.

اتفاقی که در دیدارهای گذشته پرسپولیس هم رخ داده و این تیم آنقدر گل نمی زند تا گل بخورد. نکته دیگری که باید به آن اشاره کرد اشتباهات فردی بازیکنان پرسپولیس در دیدارهای گذشته این تیم بوده و برانکو از دست این اشتباهات مانده به کجا پناه ببرد. در بازی مقابل ذوب آهن هم اشتباه سوشا مکانی در خروج از دروازه باعث شد تا کاوه رضایی  بتواند با ضربه سر و زودتر از خروج اشتباه سوشا، دروازه پرسپولیس را باز کند. این اشتباهات فردی در کنار ضعف عجیب دفاعی پرسپولیس باعث شده تا به هیچ توپی «نه» نگویند.

پرسپولی در این روزها متناسب با شرایط واقعی، بازی نمی کند. اگر فیلم بازی پرسپولیس – ذوب آهن را دارید، 10 دقیقه اول بازی را دوباره تماشا کنید. در این دقایق اغلب بازیکنان پرسپولیس، طوری با عجله بازی می کنند که اگر یک نفر در همان لحظات تلویزیون را روشن کرده باشد و خبر از شرایط بازی نداشته باشد فکر می کند نزدیک به دقیقه 90 است و پرسپولیس برای نجات پیدا کردن، نیاز ضروری به زدن گل دارد.

سوشا مکانی برای آغاز بازی از کنار دروازه عجله دارد. وقتی خطا روی یکی از بازیکنان پرسپولیس انجام می شود، بازیکن به سرعت از روی زمین بلند می شود تا بازی را از سر بگیرد. عجله پرسپولیسی ها برای رسیدن به چیزی ، موفقیتی که به آن باور ندارند را در صحنه پنالتی زدن امید عالیشاه هم می توان تماشا کرد. سوت داور که زده می شود، عالیشاه به سرعت به سوی توپ حرکت می کند. پای تکیه گاه اش را در جای درست و در فاصله مناسب پشت توپ قرار نمی دهد و ضربه ای که زاویه مناسبی ندارد، به آسانی از سوی دروازه بان ذوب آهن دفع می شود . به ما یاد داده اند که معمولا در چنین پنالتی هایی، پنالتی زننده، تا لحظه ضربه زدن توپ ، تصمیم نگیرد که توپ را به کجای دروازه بزند. بی تصمیمی و عجله که با هم همراه می شوند صحنه ای شبیه صحنه پنالتی عالیشاه به ذوب آهن را ایجاد می کند.  

بی تصمیمی و عجله در فوتبال، معمولاً در کنار هم مفهوم «ناباوری» را می سازد. پرسپولیسی ها باور ندارند که از حریف خود بهتر هستند و باور ندارند که می توانند برنده شوند. وقتی عالیشاه پنالتی را خراب می کند، چند دقیقه بعد در موقعیتی دشوارتر از صحنه پنالتی ، گل اول بازی را می زند. در صحنه گل ، عالیشاه دیگر نیازی به فکر کردن، به بررسی شرایط و تصمیم گیری در پروسه ای حدوداً یک دقیقه ای ندارد. توپ به سوی عالیشاه می آید و او سرضرب شوت می زند و کار را تمام می کند. پرسپولیس با آنکه یک بر صفر جلو است اما گرایش، فرم و شکل بازی اش ، جلو بودن از حریف و ضرورت نگه داشتن برتری را نشان نمی دهد. پرسپولیس در دقیقه 76 یک گل خیلی آسان می خورد. پس از آن پرسپولیس طبق معمول چند موقعیت خوب را از دست می دهد و بالاخره در دقایق پایانی با اشتباه عجیب علیرضا فغانی یک پنالتی نصیب ذوب آهن می شود تا با گل کردن آن، سومین باخت پرسپولیس و برانکو به این شکل رقم بخورد.
راه حل چیست؟ برانکو یک مربی با کلاس است اوست که باید راه حل را پیدا کند. پول خوبی گرفته برای پیدا کردن راه حل این معضل . او یک تیم خوب کم هوش دارد، تیمی که بهتر از تمام حریفانش در دیدارهای گذشته بازی می کند، ولی می بازد.

مطلب تصادفی


 

گلزنی مجیدی در دقایق پایانی

استقلال تهران بعد از شکست هفته قبل در تهران مقابل ذوب آهن، این بار در گرمای سوزان اهواز به مصاف استقلال اهواز رفت و در دقایق آخر بازی با دست پر به تهران برگشت. در شرایطی که نیمه اول این دیدار با تساوی بدون گل به اتمام رسید، به نظر می رسید که گرمی بیش از حد هوا تاثیر مستقیمی روی کیفیت بازی گذاشته. در دقیقه 48 وقتی ضربه پنالتی امید ابراهیمی را دروازه بان اهوازی مهار کرد، این محسن کریمی جوان و باانگیزه بود که موفق شد دروازه آبی پوشان اهوازی را در دقیقه 72 بازی ، باز کند. شادی گل شاگردان پرویز مظلومی فقط دو دقیقه دوام داشت. ضربه کاشته طالب ریکانی به دور از دستان رحمتی، درون دروازه استقلال قرار گرفت تا دو تیم 1 – 1 شوند. در دقایق پایانی بازی روی اشتباه دروازه بان و مدافع اهوازی ها، توپ زیر پای میثم مجیدی افتاد تا تیر خلاص را بزند.

سیدغفور هاشمی – روزنامه نگار و کارشناس فوتبال
 
 

دیگر مطالب

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.