مجید مجیدی: برای هر فیلمم می‌جنگم/ بازیگری را دوست نداشتم

مجید مجیدی کارگردان ایرانی در مستر کلاسی در جشنواره ترکیه‌ای بیان کرد که همه تصور می‌کنند امکانات زیادی بود که توانستیم این فیلم‌ها را بسازیم ولی ما از صفر شروع کردیم و برای هر فیلم جنگیدیم.

به گزارش ستاره ها و به نقل از خبرگزاری آناتولی؛ مجید مجیدی کارگردان فیلم‌های مطرح سینمای ایران با حضور در سینما اطلس ترکیه تجربیات خود در زمینه فیلمسازی را با سینماگران، دانشجویان و علاقه‌مندان ترکیه‌ای و خارجی سینما به اشتراک گذاشت.

مجیدی در ارتباط با نحوه ورود خود به سینما گفت:

ورود من به این عرصه بسیار دراماتیک و زیبا بود. در مرکزی بودم که بچه‌ها در آنجا بازی می‌کردند و گاهی هنرهای تجسمی و تئاتر برگزار می‌شد.

من همیشه صداهای عجیبی را از سال تئاتر می‌شنیدم و کنجکاو بودم که پشت دیوار چه چیزی می‌گذرد. به این ترتیب با تئاتر وارد عرصه هنری شدم و در این رشته تحصیل کردم.

به بازیگری احترام دارم ولی دوستش نداشتم، فقط دوست داشتم که وارد فضای سینما بشوم؛ به این دلیل در حین بازیگری در کمتر از یک دهه فیلم‌های کوتاه نیز می‌ساختم. هدف من همواره تبدیل شدن به یک کارگردان خوب بود.

موضوع فیلم‌هایم اهمیت به انسان است

انسان دوست دارد تجربه‌های جدیدی را رقم بزند. ایده‌های زیادی برای فیلمسازی دارم که دوست دارم به عرصه ظهور برسد. ما همیشه در واقع یک مسیر را ادامه می‌دهیم که آن توجه به انسان و اهمیت به انسان است. انسان ابعاد بسیار زیبایی دارد که باید به آن پرداخته شود.

برای ایده‌هایتان تلاش کنید

تصور انسان‌ها این است که امکانات زیادی بود که توانستیم این فیلم‌ها را بسازیم ولی واقعیت این است که از صفر شروع کردیم. برای هر فیلم جنگیدیم. برای «بچه‌های آسمان» دو سال تلاش کردم چون تهیه کنندگان رد می‌کردند، اما من به تلاش ادامه دادم.

برای خودم لذت‌بخش‌ترین بخش کار ایده‌ای است که به آن می‌رسم. ایده مانند یک جوانه است که از زمین رویش پیدا می‌کند که نیاز به نگهداری دارد. این ایده در پس ذهن شما زایش پیدا کرده و پس از یک روندی، اکران می‌شود و فراتر از شما می‌رود. مثلاً «بچه‌های آسمان» در همه جای جهان اکران شده، اما من هنوز به آن مناطق نرفتم.

اهمیت فیلمنامه در موفقیت فیلم سینمایی

وقتی شما ایده‌ای دارید، تحقیقات میدانی خیلی به شما کمک خواهد کرد تا به وجوه آن ایده بپردازید، ایده از چهار مرحله الهام، تخیل، عالم محسوسات و عقلانی عبور می‌کند. اگر این چهار عنصر از آن مراحل به خوبی عبور کرده باشد بدانید که فیلمنامه خوبی از آن تولید خواهد شد.

اصولاً همه فکر می‌کنند که بهترین قصه دنیا را داشته و اسیر این احساسات می‌شوند. باید بدانیم چگونه از آن عبور کنیم و بدانیم که تا چه حدی واقعی است؛ من وقتی به این حس می‌رسم، از انسان‌هایی از طیف‌های مختلف تعدادی را انتخاب می‌کنم و با زبان قصه آن را تعریف می‌کنم.

اگر قصه را خوب تعریف کرده و تاثیر آن را بتوانید ببینید می‌توانید بفهمید که تقریباً در مسیر درستی قرار دارید. فیلمنامه خوب به این معنی است که بیش از نیمی از این مسیر عبور کرده باشیم البته در بخش اجرا هم بسیار مهم است. اما عکس آن شما را به موفقیت نخواهد رساند.

 

دیگر مطالب
درج نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد!