کاهش محسوس مخاطبان سینمای ایران در سال ۱۴۰۱

سینمای ایران در سال ۱۴۰۱ چالش بزرگ ریزش مخاطبان را پیش روی خود می‌بیند، سینمایی که امید آن می‌رفت تا با بازگشت تماشاگران روبرو باشد حال مشکلات عجیب پساکرونایی را تجربه می‌کند.

به گزارش ستاره ها و به نقل از میزان؛ سینمای ایران در سال ۱۴۰۱ با شور و شوق فراوانی آغاز به کار کرد، سینمایی که دو سال کرونایی را پشت سر گذاشته و می‌خواهد بار دیگر با اکران آثار سینمایی متنوع در ژانرهای مختلف بار دیگر شاهد بازگشت مخاطبان به سالنها باشد.

دینامیت امید تازه سینمای ایران در دوران کرونا

اکران جدی در سینمای ایران با فیلم سینمایی «دینامیت» رخ داد، فیلمی در ژانر کمدی که توانست با رکوردشکنی در فروش روبرو شود، هر چند این فروش از لحاظ تعداد با رکوردشکنی فاصله داشت اما این فیلم به لحاظ ریالی رکورد فروش تاریخ سینمای کشور را شکست و بیش از دو میلیون مخاطب داشت.

این آمار خیره کننده در فروش باعث شد تا سینمای ایران نفسی تازه بکشد و همچنین تهیه کنندگان به خود جرات داده و فیلم های خود را راهی چرخه اکران نمایند.

فروش ۵۸ میلیاردی فیلم سینمایی دینامیت و فیلم سینمایی گشت ۳ با نزدیک به دو میلیون مخاطب و رقم ۴۲ میلیاردی امیدها به اکران نوروزی را چند برابر کرد، این در حالی بود که فیلم اجتماعی فروشنده هم نزدیک به ۱۲ میلیارد تومان فروش داشت.

افت فروش سینمای ایران با افول تب حضور تماشاگران

اما بر اساس بسیاری از پیش بینی‌ها فروش بالای این آثار ناشی از دلتنگی مخاطب برای سینما و شور اولیه اکران بعد از دو سال تعطیلی بود.

اکران نوروزی سینماها در سال ۱۴۰۱ آغاز شد، اکران سراسر امید که در نهایت در آمار همه چیز برایش وارونه پیش رفت، کاهش تب تماشای آثار از یک سو و گرانی بلیت سینما باعث شد تا «سگ بند» به عنوان نماینده سینمای کمدی در اکران نوروزی به تعداد ۱ میلیون مخاطب هم نرسد.

فیلم سینمایی «انفرادی» دیگر فیلم کمدی که در اکران عید فطر رونمایی شد هم با وجود فروش ریالی بالا هنوز به تعداد ۵۰۰ هزار مخاطب نرسیده است.

کنار هم قرار دادن آمار تعداد مخاطبان چهار فیلم پرفروش سینما در سال ۱۴۰۱ نشان می‌دهد که این چهار فیلم به اندازه دینامیت مخاطب نداشته اند. مشکلی جدی که نه تنها در سینمای کمدی بلکه در ژانرهای دیگر هم مشاهده می‌شود، این در حالی است که چرخه اکران در سال جدید تنوعی بی‌سابقه در ژانر و محتوا را تجربه می‌کند.

اکران همزمان آثار کمدی مثل انفرادی و سگ بند، ژانر جنگ و دفاع مقدس همچون موقعیت مهدی، ژانر جاسوسی و اکشن همچون مرد بازنده و روز صفر، سینمای اجتماعی مثل شادروان، لامینور و مغز استخوان هیچکدام تا به امروز دلیلی برای بازگشت مخاطبان به سالنهای سینما نبوده اند. بدون شک با این تنوع اکران بیشتر و افزودن به تعداد آثار سینمایی فوق چاره‌ای اثربخش برای سینمای ایران نخواهد بود.

حال سینمای ایران پساکرونا با چالشی بزرگ به نام ریزش مخاطب روبرو شده است، ریزشی که قابل پیش بینی بود اما باید دید که چه راهکاری برای رفع آن در نظر گرفته می‌شود.

طبیعتا اکران بیشتر فیلمها هم دردی دوا نخواهد کرد و شاید حتی وضعیت را پیچیده‌تر کند، از سویی صف بلند اکران که ناشی از دو سال تعطیلی سینماها بوده خودش مشکلی دیگر است.

باید دید در شرایط بحرانی پساکرونایی سینما به مسیر طبیعی خود باز خواهد گشت یا همچنان باید برای شرایط بهتر انتظار کشید و همه چیز را به زمان سپرد.

دیگر مطالب
درج نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد!